Blog
Lost in time… | Juni ’23
In de afgelopen tijd was het even stil rondom mijn werk. Stilte voor de storm, want wie mij goed kent weet dat ik niet stil kan zitten. Mijn volgende werk is een gevolg van een spontane ontmoeting met familieleden die ik nog niet kende. Ik heb hen getroffen door de publicatie van mijn vorige werk. Een nieuw project was geboren, met de titel “Lost in time”.
Een goed begin is het halve werk, dus begon ik met inzicht maken in het stukje familie wat eerder ontbrak. Al snel kwam mijn creatieve brein op gang en ging ik op in het verwerken van al het beeldmateriaal. Samenstellen tot een stamboom, digitaliseren, combineren, alles kwam aan bod.
De reis begon met het digitaliseren van familiefoto’s, die ik vervolgens verder heb verwerkt. Een laser cutter, behangpapier, oude tijdschriften, plakkaatverf… En dan vergeet ik vast nog de helft van mijn overladen werkplek.
En wat vond ik het heerlijk om zo bezig te zijn!
En al zeg ik het zelf… De foto’s van “the making of” zijn al kunst op zichzelf. Wat een klus!
Trots laat ik jullie dan ook kennismaken met mijn nieuwe project “Lost in time”.
Nieuwsgierig? Ontdek hier het hele project.
Veel kijk- en leesplezier! Groetjes, Peggy
Breedbeeld | Opus One ’22
Opus One zet jaarlijks een selectie van de beste eindwerken fotografie in de kijker, samengesteld vanuit inzendingen vanuit alle opleidingstypes. Opus One combineert een tentoonstelling met een fotoboek, dat te koop is in alle Confituur-boekhandels in Vlaanderen en Brussel en via de website van Breedbeeld.
En daar stond ik dan… mijn werk tentoongesteld in De Krook in Gent, en daar bovenop een plekje in het prachtige Opus One fotoboek van ’22.
Wat een eer, wat een avontuur.
Samen met het werk van 17 andere deelnemers stonden mijn kunstwerken te schitteren in de bibliotheek van Gent. En wat hadden ze er een plaatje van gemaakt inclusief een schitterende banner, prachtig om mijn werk in deze ruimte te zien waar dagelijks tal van bezoekers een kijkje konden nemen.
En niet enkel binnen, maar ook buiten werd mijn werk zichtbaar gemaakt. En hoe… Daar hing een collage van mijn hand te shinen op groot formaat. In één woord: waauw!
Op de website van Breedbeeld kan je meer informatie vinden over het project en een overzicht van alle eindwerken ’22. Kijk rustig even rond, het is de moeite waard!
Chasing Pictures | Expo d’ Academie Sint-Niklaas
Samen met mijn medestudenten fotokunst mochten wij onze werken inmiddels 2 keer tentoonstellen in het project ‘Chasing Pictures’.
Van 9 t/m 17 januari ’21 was mijn werk te zien bij WARP te Sint-Niklaas. Een jaar later, van 18 t/m 20 november ’22 mocht ik mijn werk tentoonstellen bij Atelier Piraat te Sint-Niklaas. Beide mooie locaties met de nodige belangstelling.
Ik kijk er met voldoening op terug.
Een mooi stukje van Piet Vanrobaeys over mijn werk ‘My Secret’ op de flyer van Chasing Pictures.
De foto’s van Peggy De Fijn kunnen niet anders dan Peggy’s blik verraden, en de manier waarop ze vanuit die blik met die wereld leeft. Dat zie je aan de precieze keuzes die ze maakt, zoals het soort papier die de afdruk de specifieke mogelijkheden geeft om uit te drukken wat haar aan het hart ligt, zoals de warmte van het materiaal waaruit een ding gemaakt is, de melancholie van het licht in een ruimte, de verleidelijke weerbarstigheid van onthoofde stukjes snoep, het op de grond gevallen slipje uit de opgeschoten staken van een mijmerend lijf. Subtiliteit en complexiteit vormen een tegengif voor de Trumpiaanse lompheid die onze tijd verarmt, en die de blik beperkt tot de eigen bubbel en het eigen gelijk. Kunst geeft aandacht voor de weerloosheid van wat naast de wereld valt.”
– Piet Vanrobaeys
Prijs Leon Hulstaert | d’ Academie Sint-Niklaas
In 2019 werd ik door de jury bekroond tot laureaat fotokunst en won de Leon Hulstaert prijs. Ik kan me nog herinneren dat ik ontzettend verrast was, en tegelijk trots op de aandacht voor mijn werk.
Naast de erkenning en prijs kregen alle laureaten de kans om hun werk tentoon te stellen voor het publiek in de vierkante zaal van de academie.
Spannend momentje… maar wel ontzettend leuk.
Hier kwam het sociale aspect van fotokunst om de hoek kijken. Van je creativiteit tot een ‘kunstwerk’ komen is 1 ding, je werk aan publiek tonen is een tweede. Al snel was ik over de spanning heen, en kon ik de belangstellenden meenemen in het verhaal achter mijn werken.
Er werd zelfs aandacht aan besteed door HLN middels een artikel met leuke foto’s erbij.
Zowel het boek als de collages werden met enthousiasme ontvangen door de bezoekers.
Mijn eerste tentoonstelling was een feit, en stiekem deed het me ontzettend goed.
Niet enkel omdat ik mijn werk kon laten zien aan de buitenwereld, maar zeker ook omwille van de ontlading die het met zich meebracht. Dankbaar en voldaan omschreven mijn gevoel het best.
