Lost in time ...
– Inspiratie
Tijdens mijn vorig project kwam ik in contact met familie waar ik eerder het bestaan niet van wist. Daar wilde ik uiteraard meer over weten, en dat leidde tot leuke ontmoetingen. Het idee om mijn “nieuwe inzichten” in kunst te verwerken volgde later.
– Beeldmateriaal
Positief verrast ontmoette ik mijn nieuwe familie. Vreemd dat je elkaar niet kent, maar door duidelijk herkenbare overeenkomsten en trekken iedereen zich al snel comfortabel voelt in de omgang.
Via hen kwam ik aan het beeldmateriaal wat uiteindelijk tot dit werk heeft geleid. Ik verzamelde her en der foto’s en scande deze op hoge resolutie in. Met de foto’s heb ik vervolgens een stamboom opgebouwd en gegevens verzameld om tot de basis van mijn werk te komen. Een ontzettend aangenaam en verrassend proces.
Mijn grootmoeder was Hortensia de Martelaere, mijn grootvader Aloïs De Fijn.
Mijn “nieuwe” familieleden bleken van mijn vaders kant afkomstig.
Het gezin waarin mijn vader opgroeide bestond uit 14 kinderen, waarvan de meeste inmiddels overleden zijn. Annie, Georgette en Albert zijn er nog.
– Laser cutting
Bij een eerste verwerking van de foto’s kwam laser cutting om de hoek. Een mooi proces wat nog op mijn wensenlijstje stond, dit was hét moment om ermee aan de slag te gaan.
Waarom? Wanneer foto’s met een laser worden gebrand ontstaat er een gedeeltelijke verbranding van de foto wat het “vergankelijke” heel erg benadrukt.
– Schilderen, printen, en nog meer schilderen
Al snel maakte ik de overgang van foto’s naar familieportretten door te gaan schilderen. De geschilderde portretten printte ik vervolgens op oud behangpapier, waarna ik de geprinte versies weer overschilderde met plakkaatverf.
En wat bleek… Toen ik de geschilderde portretten tegen het raam hield viel de zon in het portret en scheen de tekening van het behang erdoorheen. Dat leidde tot een mysterieus effect wat mij ontzettend charmeerde. Precies wat ik zocht!
– Een eigen familie creëeren
Na afronden van het schilderwerk speelde ik met de gedachte “iedereen zou familie kunnen zijn”.
Met die gedachte schilderde ik ook vreemde mensen uit oude tijdschriften. Door een familielid waarvan ik de karaktertrekken niet kende en een vreemd persoon samen te voegen kwam ik tot nieuwe personages. Zo kon ik mijn creativiteit kwijt, en kwamen de personages tot leven.
Met de overgeschilderde portretten en eigen personages creëerde ik een familie. In dit proces kon ik helemaal opgaan, heerlijk! Ik knipte voeten, armen, benen en kledij uit oude tijdschriften en maakte de knipsels digitaal.
Voor ik het wist, was een familie van 45 personen ontstaan. Wat een familie!
En bij families hoort een familieportret, toch?
De personages
Familieportret
Het proces van A tot Z
Achter onderstaande afbeeldingen zitten mijn werken verborgen.
Tik of klik op de afbeeldingen om alle portretten en personages door het proces heen te bekijken.
