Sinds lang voel ik de drang om mijn verhaal te vertellen.
Pas vandaag, op mijn 59ste, heb ik de kracht gevonden om dit te doen.

Ik sta tevreden en met voldoende zelfvertrouwen in het leven om dit verhaal te delen. Dat is lang anders geweest. Ik had weinig tot geen opleiding genoten, en voelde me hier beschaamd en onzeker over. In de loop der jaren heb ik me bijgeschoold en kreeg beetje bij beetje meer vertrouwen en plezier in het leven.

Met dit boek heb ik ook mijn 4 kinderen voor het eerst een blik op mijn verleden gegund. Ik wilde ze niet met mijn pijn belasten tot ze zelf stevig in hun schoenen stonden.
En niettegenstaande ik gekwetst was in het diepste van mijn hart heb ik ook mijn beide ouders willen sparen en gewacht met dit verhaal tot na hun dood.

De zoektocht naar beelden was niet evident.
Het boek is opgebouwd uit zwartwit beelden en kleurfoto’s, zoals het beeld met de verleidelijke weerbarstigheid van de onthoofde stukjes snoep.
De documenten bevestigen het verhaal.
De keuze van het crème ongecoat papier was ook heel belangrijk, het absorbeert de inkt en verzacht de kleuren en geeft een sereen beeld weer.

Het maken van My Secret is voor mij een betekenisvol project geweest en niet enkel als persoonlijk verwerkingsproces maar ook als fotografe, als artistieke zoektocht.

Peggy De Fijn     |    05/06/2021